Deprecated: Function set_magic_quotes_runtime() is deprecated in /home/esperant/domains/esperanto.pl/public_html/malnova/textpattern/lib/txplib_db.php on line 14
Esperanto.pl: O esperancie powiedzieli

nazwa:

e-mail:

www:

tresc:

Esperanto.pl

O esperancie powiedzieli

Kazimierz Krzyżak 17.04.2010 16:54

• Ludwik Zamenhof – „Jedna ludzkość – drugi język dla wszystkich esperanto”. (Unu homaro – dua lingvo por ĉiuj Esperanto).
• Albert Einstein (laureat Nagrody Nobla, największy fizyk wszystkich czasów) „Esperanto jest najlepszym rozwiązaniem języka międzynarodowego”.
• Tadeusz Kotarbiński (filozof) – „Poznałem esperanto jako język bardzo prosty i łatwy, dostępny dla wszystkich; cieszyłem się właśnie jego prostotą i perspektywami, które otwiera przed ludźmi”…
• Tadeusz Kotarbiński (filozof) – „Esperanto jest najgenialniejszym połączeniem logiki i prostoty”.
• Tadeusz Kotarbiński ( prof. dr Uniwersytetu Warszawskiego, wybitny filozof i logik. b. Prezes Polskiej Akademii Nauk) – ESPERANTO jest najrozsądniejszym ze znanych mi języków… Niemałej doniosłości jest fakt, że esperantu obcy jest rasizm, język ten nie drażni niczyich narodowościowych ambicji.
• Zenon Klemensiewicz ( prof. dr Uniwersytetu Jagiellońskiego, wybitny językoznawca, członek Polskiej Akademii Nauk) – Wśród dotychczasowych prób powołania do bytu sztucznego języka międzynarodowego – a było ich kilkaset – stanowi ESPERANTO zdobycz najbardziej udaną i najpowszechniej stosowaną… Esperanto jest przede wszystkim wytworem rozsądnej produkcji lingwistycznej.
• Zenon Klemensiewicz (językoznawca, profesor UJ, czł. PAN) – „Nie jest przesadą ani wprowadzeniem w błąd kiedy się powie, że dla naszej epoki najlepiej skonstruowanym i wypróbowanym, najszerzej w opinii światowej uznanym i zorganizowanym językiem jest właśnie esperanto … Rozstrzygnęły o tym jego względna łatwość i wielkie przybliżenie do wielu popularnych języków naturalnych … Z gramatycznego systemu tych różnych języków dokonał Zamenhof umiejętnego wyboru tego, co im wspólne a najprostsze i poddał bezwyjątkowym prawidłom”.
• Zenon Klemensiewicz (językoznawca) – „Esperanto opiera się na gramatycznych i leksykalnych podstawach języków indoeuropejskich, stąd dla wielu milionów ludzi jest czymś bliskim i łatwym”.
• Zenon Klemensiewicz (językoznawca) – „Esperanto jest dorobkiem kultury polskiej”.
• Witold Taszycki (językoznawca – prof. UJ, czł. PAN) – „Zetknąłem się z esperantem okrągło 50 lat temu … Poznałem jego strukturę i spory zasób słownictwa … W moim przekonaniu zasługuje esperanto jak najbardziej na poparcie i rozpowszechnienie … Próbę czasu wytrzymało doskonale. Nie ulega dla mnie wątpliwości, że przy umiejętnej propagandzie przyszłość przyniesie mu nowe sukcesy”.
• Janusz Groszkowski (prof. dr inż. Politechniki Warszawskiej, wybitny radioelektronik, prezes Polskiej Akademii Nauk) – Przyjęcie jednego języka – języka kongresów – jest pożądane, gdyż doprowadzi do równouprawnienia językowego podczas międzynarodowych spotkań. Przyjmując z konieczności za urzędowy język któryś z języków narodowych, daje się prymat delegatom odnośnego narodu; w dyskusjach czy rozmowach są oni uprzywilejowani. Dlatego też należy się opowiedzieć za językiem międzynarodowym, prostym a naturalnym i nie drażniącym niczyich narodowościowych ambicji… Esperanto jest przecież uważane za jeden ze środków w nabywaniu wykształcenia ogólnego i rozwijaniu idei humanistycznych, w zacieśnianiu przyjaźni między ludźmi reprezentującymi różne kręgi geograficzne i liczne środowiska kulturalne czy społeczne.
• Józef Hurwic (prof. dr inż. Politechniki Warszawskiej, wybitny fizykochemik, członek Polskiej Akademii Nauk) – Rozwój środków komunikacji ułatwia kontakty między ludźmi różnych krajów, utrudniają je jednak bariery językowe. Międzynarodowe kontakty są dziś nieodzownym warunkiem szybkiego postępu kultury a w szczególności nauki i techniki… Żaden z większych narodów nie zgodzi się na uprzywilejowanie języka innego narodu… Rolę języka światowego spełnić może język niczyj, a ściślej mówiąc wspólny język wszystkich. Takim właśnie językiem jest ESPERANTO.
• Walery Goetel (prof. dr, kilkakrotny rektor Akademii Górniczo – Hutniczej w Krakowie, wybitny geolog, członek Polskiej Akademii Nauk( – Posługiwanie się językiem ESPERANTO ma największe szanse pośród posługującymi się językami sztucznymi. Miałem sposobność stwierdzić to w licznych podróżach po świecie.
• Leopold Einstein (dziennikarz) – „Esperanto, najlepsze rozwiązanie międzynarodowego problemu językowego”.
• Max Műller (językoznawca, prof. uniw. w Oxfordzie) – „Esperanto, najlepszy znany mi projekt języka”
• Jan Niecisław Baudouin de Courtenay (językoznawca – prof. uniw. w Petersburgu, Krakowie, Warszawie; czł. AU, Petersb. AN i in.) – „Język pomocniczy międzynarodowy pomaga w rozwiązywaniu sporów między ludźmi, ułatwia obcowanie i wszelką wymianę, przyspiesza tempo życia społecznego”.
• Juliusz Verne (pisarz fr.) – „Klucz do wspólnego języka, straconego na wieży Babel, może być tylko odnaleziony przez używanie esperanta.”.
• Inazo Nitobe (z-ca Sekr. Gen. LN) – „Po 20 latach opinia ta (odrzucająca uznanie esperanta jako drugiego języka obowiązującego w całym świecie) zostanie zapamiętana jako znak, że Lidze Narodów brakowało mądrości”.
• Inazo Nitobe – „Niezależnie ile uprzedzeń i wrogości język ten napotka w Europie, będzie on chętnie przyjęty na Dalekim Wschodzie”.
• Etsuo Miyoshi (japoński przemysłowiec) – „Opatrzność dała wam Zamenhofa, esperanto jest wszędzie na świecie znane jako polski wynalazek”.
• Henri Barbusse (postępowy pisarz francuski) – Różnojęzyczność – to jeden z powodów rozdrobnienia proletariatu hamujący urzeczywistnienie hasła: „Proletariusze wszystkich krajów łączcie się”. My, socjaliści winniśmy przeciwdziałać temu i sięgać po klucz, który otwiera każdemu cały świat. Kluczem tym jest ESPERANTO.
• Jerzy Passendorfer (reżyser filmowy) – „Wprowadzenie esperanta do szkół na całym świecie uważam i zawsze uważałem za ideę wspaniałą, która gdyby weszła w życie mogłaby się stać największym wydarzeniem w dziejach ludzkości”.
• Arkady Fiedler (pisarz) – „Prędzej czy później do tego dojdzie, że esperanto stanie się językiem drugim (obok ojczystego) wszystkich ludzi ziemi”.
• Włodzimierz Lubański (piłkarz repr. polskiej) – „Esperanto ? Ot, takie sobie nieszkodliwe hobby jakiejś tam grupki ludzi… pomyślałem. Później jednak, zwłaszcza po występach w reprezentacji FIFA, doszedłem do wniosku, że być może gra jest warta świeczki… Zastosowanie esperanta uważam za celowe. W moim przekonaniu pozwoli to zbliżyć wszystkich ludzi świata”.
• Xawery Dunikowski (rzeźbiarz) – „Esperanto istnieje i rozwija się w wielu krajach różnych kontynentów, dowodzi więc swą historią, że jest językiem potrzebnym i spełnia związane z nim nadzieje”.
• Jan Dobraczyński (pisarz) – „Myślę, że rola esperanta jako języka powszechnego porozumienia, języka międzynarodowych zjazdów, języka technicznych, szybko przyswajalnych opisów jest już ogromna, a będzie się z pewnością powiększała z każdym rokiem”.
• Zbigniew Dobrzyński (aktor) – „Esperanto to szansa pokonania barier językowych nie tylko w teatrze, ale przede wszystkim na co dzień, w kontaktach międzynarodowych zwykłych, szarych obywateli. A pokonanie tych barier, to szansa na znalezienie porozumienia, które jest nam tak potrzebne wszędzie i na każdym szczeblu”.
• Hanka Bielicka (aktorka) – „Gdyby jeden język panował na świecie może łatwiej by się było ludzkości porozumieć w sprawach kultury, etyki, a nawet w sprawach życia i śmierci”.
• Maryla Rodowicz (piosenkarka) – „Możliwość porozumienia się wspólnym językiem zbliży niewątpliwie wszystkie narody i wpłynie na pogłębienie przyjaźni między nimi”.
• Jan Sztandynger (literat, satyryk) – Jest tysiąc mów na świecie, jak tysiąc myśli – W jedno drzewo je łączą, kto? – Esperantyści.
• Lew Tołstoj (pisarz) – „Nauka esperanta i jego rozpowszechnianie jest niewątpliwie sprawą chrześcijańską, która pomaga w tworzeniu Królestwa Bożego, co jest głównym i jedynym celem ludzkiego życia”.
• Lew Tołstoj – „Trud jaki podejmie każdy człowiek naszego świata, poświęcając odrobinę czasu na wyuczenie się esperanta, jest tak mały, rezultaty zaś tak wielkie, że nie należy powstrzymywać się od dokonania takiej próby”.
• Lew Tolstoj – „Dla tego, kto wie o zasługach esperanta – jest sprawą niemoralną, aby nie używać go w dalszym ciągu”.
• Papież Pius X – „Esperanto ma przed sobą wielką przyszłość”. „Widzę w języku Esperanto wartościowy środek utrzymania jedności między katolikami na całym świecie”.
• Papież Pius XII – Przewiduję dla esperanta w przyszłości cywilizacyjnej miejsce podobne do miejsca łaciny w średniowieczu. Jako język światowy stanie się po latach instrumentem pokoju i przyjaźni”. „Esperanto będzie łaciną przyszłości”.
• Papież Jan XXIII – „Esperanto będzie powszechnym językiem naszej epoki”.
• Papież Paweł VI – „Na tym etapie ruchu ekumenicznego esperanto może być bardzo użyteczne dla Kościoła”.
• Papież Jan Paweł II – „Jedna wiara i jedna miłość niech dopomogą wam jednoczyć rozbity świat w jedną owczarnię pod jednym Pasterzem. Jeden ponadnarodowy język – esperanto – także niech służy skutecznie do tego szlachetnego celu”.
• Prymas Czech kard. Miloslav Vlk – „Esperanto nie jest tylko sprawą języka, ale istnieje w nim także pewna idea. I tą ideą jest nie tylko językowe porozumienie ale także zbliżenie międzyludzkie”
• bł. abp Jerzy Matulewicz – „Esperanto najlepiej wypełniło swoją rolę i obecnie prawie nie istnieją miejsca na ziemi gdzie ten język nie byłby znany”..

WYPOWIEDZI LUDZI WSCHODU O IDEI JĘZYKA MIĘDZYNARODOWEGO

o Sri Aurobindo (1872-1950) – jogin, jeden z największych współczesnych filozofów indyjskich dążący do harmonijnej syntezy Wschodu i Zachodu. – Wspólny język przyśpiesza jedność rodzaju ludzkiego, dlatego też jedność języka wydaje mi się konieczna. Jednakże język jest znamieniem kultury narodowej i wzbogaca duszę ludu. Gdyby język był jednolity, życie nie rozwinęłoby się swobodnie, byłoby narażone na ryzyko regresji i stagnacji, a nawet nie uniknęłoby tego losu. Z tego względu warto zachować różnorodność języków.
o Vinoba Bhave (1895-1982) – społeczny reformator rolny – Język esperanto jest wielką i świętą rzeczą w rozpowszechnianiu ideału światowego braterstwa. Dr Zamenhof zrozumiawszy, że wspólny język połączy ludzi, dał światu nową, wspaniałą ideę. Człowiek, który poświęcił tej idei swoje życie, jest w moim przekonaniu kimś świętym i mahatmą (wielki duchem). Myśl o języku międzynarodowym daje mi natchnienie i wielką radość: to cudowne, że możemy dać światu wspólny, ponadnarodowy język i dzięki niemu budować nowy, zjednoczony świat.
o Vinoba Bhave uczył się esperanta i kiedyś oświadczył: – Uważajcie mnie za jeszcze jednego żołnierza w armii esperantystów.
o Mahatma Gandhi (1869-1948) – wódz duchowy Indii w walce o niepodległość – Jestem za jednolitym kalendarzem dla całego świata, tak samo jak jestem za jedną walutą dla wszystkich krajów i za takim jak esperanto, światowym językiem pomocniczym dla wszystkich ludów.
o Rabindranath Tagore (Thakur) (1861-1941) – bengalski poeta i pisarz, wychowawca i malarz, laureat Nagrody Nobla. – Jest to (esperanto) wielkie dzieło umysłu, mające przed sobą ogromne możliwości. Jak się spodziewam, będzie ono coraz bardziej inspirować do tworzenia żywej literatury. Znam ten język w pewnym zakresie, ale nie miałem jeszcze okazji szczegółowo się nim zająć. Sądzę jednak, że spełni on wielką rolę w przyszłych stosunkach kulturalnej ludzkości. … całym sercem sympatyzuję z waszym ruchem.
o Mahendra Bir Bikram Shah Deva (1920-1972) – król Nepalu – Jeżeli Organizacja Narodów Zjednoczonych uznaje esperanto i już używa tego języka w swoich wydawnictwach, to również Nepal podtrzyma tę ideę i poczyni starania dla wprowadzenia tego skutecznego środka międzynarodowego porozumienia. o Mao Tse Tung (1893-1976) – przywódca Ludowych Chin, poeta, pisarz, bibliotekarz, filozof praktyczny – Jeżeli bierze się esperanto dla przenoszenia idei naprawdę internacjonalistycznej i idei naprawdę rewolucyjnej, to w takim razie esperanto może być nauczane i powinno być nauczane. o Bjambyn Rinczen (1905-1977) – tłumacz literatury rosyjskiej i radzieckiej, polskiej, czeskiej, słowackiej i esperanckiej na język mongolski – Esperanto w moim przekonaniu pełni i będzie odgrywać coraz większą rolę w tłumaczeniu dzieł literackich na języki azjatyckie. Z esperanckiej wersji przetłumaczyłem na język mongolski m.in. “Baśnie” Andersena. Tłumaczyłem Mickiewicza, Iwaszkiewicza i Andrzejewskiego. Po zakończeniu pracy nad tłumaczeniem “Pana Tadeusza”, w czym bardzo pomocne jest mi esperanckie tłumaczenie tego dzieła, będę się starał poprzez esperanto pozyskać dla mongolskiego czytelnika inne utwory literatury polskiej wydane w tym międzynarodowym języku. o Gyula Germanus (1884-1980) wybitny orientalista węgierski – Tym, którzy nie mają możliwości opanowania wielu języków, gorąco polecam naukę esperanta, gdyż jest ono jednym ze środków wzajemnego porozumienia się . Znajomość języków zbliża ludzi do siebie, pozwala zdobyć wiedzę o sobie. Dzięki temu można uniknąć fluktuacji nieprzyjaznych uczuć i stawać w obronie pokoju między narodami. W ten czy inny sposób drogą pokojowych metod podejmuje się szlachetne zadanie. o Friedrich Max Műller (1823-1900) – Niemiec, który jako jedyny Europejczyk za zredagowanie w języku angielskim Rygwedy otrzymał sznur bramiński i został nazwany “moksza mula” (korzeń zbawienia). – Często miałem okazję wyrażania swojej opinii o wartości różnych prób światowego języka. Każda z nich ma swoje dobre i złe strony, lecz zdecydowanie muszę umieścić język esperanto na pierwszym miejscu wśród jego rywali. Isaj Dratwer: “Pri internacia lingvo dum jarcentoj”, Tel Aviv 1977, przetłumaczył K. Śliwiński

o Z rezolucji Sejmu Rzeczpospolitej Polskiej – 12.06.2008 r. – “Esperanto łączy ludzi w bogatej i zróżnicowanej kulturze, której podstawowym przesłaniem jest międzynarodowa przyjaźń oraz powszechny pokój.” Zebrał: – Kazimierz Krzyżak – 10.12.2009 r.

Komentarze

  1. Jan Ogiński 10.11.2009 12:42 #

    Esperantem zajmuję się od roku 1958.Obecnie jestem emerytem.jako kontynuację zawodu mojego życia (byłem dekoratorem) uprawiam malarstwo ikonowe.Postanowiłem tworzyć ikony ekumeniczne,akceptowane w najważniejszych Kościołach
    chrześcijańskich i wszelkie podpisy i opisy na nich zamierzam wykonywać w języku Esperanto.Do tego celu przystosowałem już
    cyrylicę.A Pana,Panie Kazimierzu,czy ja przypadkowo nie znam ze szkoły zawodowej Towarzystwa Salezjańskiego w Oświęcimiu?

Dodaj komentarz